Bir mermer parçasıydı ruhum.

Bembeyaz;
kaya gibi sert
ama bir o kadar kırılgan,
bir o kadar narin.

Vurdular murcu sırtıma…

Şekil aldıkça bedenim,
acılar içinde yükseldi ruhum.

Tıpkı Michelangelo’nun
mükemmelliğinde
doğdum.

Mermer tozlarının gözlerimi yaktığı,
tüm dinlerin sustuğu,
uçsuz bucaksız bir çöl kokusu
benim çocukluğum.

Öyle bir varoluş ki
tüm çakralarım benimle dans ediyor.

Ben benim.
Ben ruhum.
Ben dünyayım.

Tekrar et.

Deniz K.